پزشکی و سلامتپیشگیری و درمان بیماری ها

برای مبارزه با کرونا ویروس چه راهی را پیش بگیریم

طبق گفته “راشل مک کلوی” محقق رفتارشناسی در دانشگاه مطالعات انگلیس، با شیوع جهانی کرونا ویروس، علم چگونگی رویارویی با تردیدها میتواند به تصمیم گیری های عاقلانه کمک شایانی بکند.

در برخورد با کرونا ویروس افراد به دو گروه تقسیم میشوند: عده ای که در وحشت و نگرانی بسر میبرند و عده ای دیگر که موضوع را جدی نگرفته اند. همانطور که میدانید، در این برهه از زمان، ممکن است به دلیل افراط و تفریط و تصمیم های نادرست، شرایط رو به وخامت برود، اما با درک کامل و روان شناختی موضوع میتوان به نتیجه صحیح رسید.

وقتی ما به آینده با دو دلی می نگریم، احساس میکنیم اوضاع از کنترل خارج شده است و همین مسئله هم میتواند احساساتی منفی مانند ترس یا عصبانیت را تشدید کند؛ یعنی همان احساساتی که از ما خواسته شده آنها را از خود دور کنیم.

حالا اگر این تردیدها را به کرونا تعمیم دهیم، ممکن است تصمیم هایی نسنجیده بگیریم، به طوری که کنترل امور را از دست بدهیم. به طور مثال، میتوان از خرید انبوه مواد غذایی یا شوینده ها و مواد ضد عفونی کننده نام برد که نه تنها سوپرمارکتها و داروخانه ها را با مشکل مواجه میکند، بلکه ذهن مردم را از انجام کارهای ضروری تر هم منحرف میکند.

نمونه ذیگر استفاده از ماسکها از سرایت عفونت جلوگیری میکنند که درست بر روی صورت قرار بگیرند و در عین حال هم ممکن است پیامدهای ناخوشایندی نیز داشته باشند؛ مثلا وقتی ماسک روی صورتمان قرار میگیرد، برای تنظیم کردن آن صورتمان، چهره خود را بیشتر از قبل لمس میکنیم که همین مسئله میتواند باعث ورود ویروس از راه های دیگر مثل چشم شود! یا اینکه تصور کنیم وقتی ماسک بر صورت داریم، کاملا از عفونت و ویروس در امانیم و این خوش بینی کاذب ممکن است باعث حضور بدون واهمه ما در اجتماع شود و احتمال انتقال بیماری را افزایش دهد.

راههای مناسب تر و آسانتر از دیدگاه صاحب نظران بهداشت و سلامت در جهت کنترل بیماری و جلوگیری از آلوده شدن شامل شست و شوی مکرر و با دقت دستها، رعایت بهداشت عموومی و قرنطینه شخصی در صورت بروز علائم سرماخوردگی است که گویا متاسفانه از استقبال کمتری در میان مردم برخوردار است. شاید دلیلش این است که هر کدام از این روشها به تنهایی کوچک و بی تاثیر به نظر میرسند؛ اما گاهی از انجام ندادن آنها نیز دچار استرس و نگرانی میشویم، مخصوصا زمانی که ببینیم دیگران به آنها عمل میکنند.

علاوه بر آن، اگرچه ممکن است ما نقش خود را در بهداشت منزل و شست و شوی دستها به خوبی ایفا کنیم، اما کمترل بیماری به رعایت کردن همین اصول توسط دیگران بستگی دارد. اهمیت همگانی بودن این مسئولیت به گونه ای است که عملکرد فردی، قطره ای در اقیانوس به نظر میرسد و همین امر هم باعث میشود که تصور کنیم کوچکترین کنترلی بر اوضاع نداریم.

حال با این اوصاف چه کنیم؟

افزایش پیام های آموزشی از طریق سازمانهای بهداشتی که حاوی دستورالعملهای شفاف و کاربردی است، از اهمیت ویژه ای برخوردار است، زیر تضمین میکنند که عملکرد ما در میان تبلیغات نادرست که باعث عادی جلوه دادن رفتارهای نامعقول میشود، از بین نمیرود.

به حداقل رساندن تردیدها از طریق اطمینان دادن به مردم از شنیدن اطلاعاتی موثق و مرتبط با شرایط نیز میتواند به کاهش عوارض این بحران کوتاه مدت کمک کند.

به این مطلب امتیاز دهید!
0 / 0
برچسب ها

مطالب پیشنهادی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن